دانلود پروژه زیست شناسی : بررسي اثرات پروپرانولول روي بازتثبيت حافظه ترس در رت: ارزيابي شدت و سن حافظه

متن کامل پایان نامه مقطع ارشد زیست شناسی

با عنوان : بررسي اثرات پروپرانولول روي بازتثبيت حافظه ترس در رت: ارزيابي شدت و سن حافظه

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

عنوان: بررسي اثرات پروپرانولول روي بازتثبيت حافظه ترس در رت: ارزيابي شدت و سن حافظه

استاد راهنما: دكتر علي رشيدي پور

اساتید مشاور: دكتر غلامحسين واعظي، دكتر عباسعلي وفايي

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکيده

مقدمه و هدف: بازتثبيت حافظه فرايندي است که به دنبال يادآوري و فعال­سازي حافظه­هاي ثبت شده قبلي اتفاق مي­افتد. فرايند بازتثبيت فرصت دستکاري کردن حافظه را بعد از شکل­گيري ارائه مي­دهد و شايد به اين صورت وسيله درماني براي درمان حافظه­هاي به زور وارد شده که وابسته به بيماري­هاي استرسي بعد از تروما (Post-traumatic stress disorders, PTSD) است، فراهم شود. مطالعات قبلي نشان داده­اند، که تزريق سيستميک آنتاگونيست­هاي گيرنده­هاي بتا­آدرنرژيک باعث کاهش بازتثبيت حافظه ترس در رت مي­گردد. هدف مطالعه حاضر بررسي اثر پروپرانولول به عنوان يک آنتاگونيست گيرنده بتا آدرنرژيک بر بازتثبيت حافظه ترس در رت با در نظر گرفتن شدت و سن حافظه مي­باشد.

مواد و روش­ها: در اين مطالعه از 160 سر موش­هاي نر سفيد آزمايشگاهي از نژاد Wistar با وزن 300-250 گرم استفاده شد. همه موش­ها داخل Fear conditioning system آموزش ديدند، که براي ايجاد حافظه ضعيف از 2 شوک 1 ميلي آمپري و براي ايجاد حافظه قوي از 5 شوک 1 ميلي آمپري استفاده شد. سپس در گروه­هايي که حافظه نزديک آنها بررسي شد 24 ساعت بعد از به­خاطرآوري به مدت 4 روز متوالي تست انجام شد، و در گروه­هاي حافظه دور 36 روز بعد از به­خاطر­آوري تست­ها انجام شد.

نتايج: يافته­هاي ما نشان دادند که، تزريق سيستميک پروپرانولول سبب آسيب بازتثبيت حافظه ترس نزديك و دور صرف نظر از شدت آنها مي­گردد.

نتيجه­گيري: اين يافته­ها نشان دادند که گيرنده­هاي بتا آدرنرژيک در بازتثبيت حافظه ترس نزديك و دور ، نقش مهمي را ايفا مي­کنند.

واژه­هاي کليدي: بازتثبيت حافظه، پروپرانولول، حافظه نزديک، حافظه دور، حافظه قوي، حافظه ضعيف

1-1- مقدمه

توانايي مغز جهت حفظ و به­خاطر­آوري اطلاعات حافظه ناميده مي­شود. پردازش حافظه در چند مرحله صورت مي­گيرد كه عبارتنداز: نخست فاز کدگذاري (Encoding phase) يا اكتساب اطلاعات ((Acquisition، تثبيت ((Consolidation و به­خاطر­آوري (Retrieval). به دنبال به­خاطر­آوري دو وضعيت متضاد اتفاق خواهد افتاد، تثبيت مجدد يا بازتثبيت (Reconsolidation) و يا خاموشي Extinction)). بازتثبيت حافظه فرايندي است که به دنبال يادآوري و فعال­سازي حافظه­هاي ثبت­شده قبلي اتفاق مي­افتد (51 ، 9).

بازتثبيت يک ،فرايند بنيادي است. بعضي از پارامترهاي آزمايشگاهي مي­توانند مانع از ظاهر شدن بازتثبيت شوند كه به آنها عوامل مرزي مي گويند. محققان نشان داده­اند که حافظه قوي در رت­ها ابتدا در مقابل بازتثبيت مقاومت مي­کنند ولي بعد از زمان کافي متحمل بازتثبيت مي­شوند که اين قضيه نشان دهنده­ي اين مطلب است که وضعيت مرزي مي­تواند ناپايدار باشد.

در طي سال­هاي اخير مطالعات زيادي در زمينه­ي حافظه و يادگيري انجام شده­است و به کمک نتايج حاصل از آنها قسمت­هاي مختلف مغز که در اين رابطه دخيل هستند، شناسايي شده­اند. آميگدال از جمله­ي اين مناطق است که در تعامل با هيپوکمپ و شکنج دندانه­اي بر حافظه مؤثر است. بررسي­هاي آسيب­شناسي، الکترو فيزيولوژي، فارماکولوژي و تصويربرداري نشان مي­دهد که آميگدال نقش مهمي در اکتساب و تثبيت يادگيري و حافظه دارد. اثرات ترکيبات شيميايي و هورمون­هاي محيطي از قبيل گلوکوکورتيکوئيدها و کاتکول­آمين­ها (اپي­نفرين و نوراپي­نفرين) از طريق آميگدال وساطت مي­شود (16). نشان داده­شده­است که افزايش رهايش اپي­نفرين و نوراپي­نفرين در طي استرس از غده فوق کليوي از طريق مسير منزوي Nucleus of Salitary Tract (NTS) ، در بصل- النخاع، سبب افزايش حافظه مي­شود. .نورون­هاي آدرنرژيک اين مسير به طور مستقيم با آميگدال در تماس هستند.

مسير غير­مستقيمي نيز وجود دارد که در آن نورون­هاي آدرنرژيک مسير NTS توسط لوکوس سرولوس با هسته­هاي مغزي، و در نهايت با آميگدال ارتباط دارند (6). تحريک الکتريکي فيبرهاي صعودي واگ بعد از آموزش، مانند اپي­نفرين منجر به افزايش حافظه مي­شود. مهار موقتي NTS با تزريق موضعي ليدوکائين، اثرات اپي­نفرين را بر فاز اکتساب مهار مي­کند، در صورتي­که آگونيست­هاي بتاآدرنرژيک باعث افزايش وابسته به دوز حافظه مي­شوند (57). شواهد زيادي نشان مي­دهند که، اثرات اپي­نفرين بر تثبيت حافظه از طريق فعال کردن نورون­هاي آدرنرژيک در آميگدال است. بلوک گيرنده­هاي بتاآدرنرژيک آميگدال اثرات اپي­نفرين محيطي را بر حافظه مهار مي­کند و تزريق اپي­نفرين يا آگونيست­هاي بتاآدرنرژيک به داخل آميگدال، بعد از آموزش، سبب افزايش تثبيت حافظه مي­شود. فعال شدن هر دو گيرنده­ي آلفا و بتا در آميگدال براي اعمال اثرات سيستم آدرنرژيک بر حافظه حياتي است (58). يافته­هاي فوق نشان مي­دهند که مسير، عصب واگ – NTS- هسته قاعده­اي جانبي آميگدال، نقش مهمي در اعمال اثرات اپي­نفرين بر حافظه دارد.

در سطح سيستمي، هيپوکمپ براي مانع شدن از بازتثبيت در آميگدال ضروري است. در سطح مولکولي زيرواحدهاي رسپتورهاي NMDA- NR2B که براي القاي بازتثبيت حافظه ترس شنوايي در آميگدال حياتي هستند، در شرايطي که حافظه قوي متحمل بازتثبيت نمي­شود، مقدارشان از حد طبيعي پايين­تر است. بازتثبيت فرصت دستکاري­کردن حافظه بعد از شکل­گيري را ارائه مي­دهد و شايد به­اين­صورت وسيله درماني براي درمان حافظه­هاي ناخوانده که وابسته به بيماري­هاي استرسي بعد از تروما (PTSD) است، فراهم شود. PTSD، با افزايش فعاليت نورآدرنرژيک همراه است. مطالعات حيواني و انساني ثابت کرده است که تحريک نورآدرنرژيک،تثبيت حافظه ترس را افزايش مي­دهد. تعدادي از مطالعات اخير نقش گيرنده­هاي بتاآدرنرژيک را بر روي بازتثبيت حافظه نشان داده­اند (10 ، 31 ، 26 ، 31).

هسته­هاي قاعده­اي – طرفي آميگدال BLA) ) و هيپوکمپ خلفي (Dorsal hippocampus)، نواحي مهمي در اثردهي هورمون­هاي استرس بر روي حافظه هستند و BLA به عنوان هدف اصلي نورآدرنرژيک­ها در شرايط ترس شنوايي و تثبيت آن شناخته شده­است (31).

در آزمايش­هاي مختلفي اثر تزريق سيستميک و تزريق درون BLA ي آگونيست­ها و آنتاگونيست­هاي گيرنده­هاي بتاآدرنرژيک، براي تعيين نقش اين گيرنده­ها بر روي بازتثبيت حافظه ترس، بررسي شده­است. يکي از مسدود کننده­هاي گيرنده بتا­آدرنژيک پروپرانولول است که در سال­هاي اخير اثرات آن روي حافظه ترس بررسي شده­است. پروپرانولول مسدود کننده غيراختصاصي گيرنده‌هاي بتايک و بتادوي سمپاتيک مي‌باشد، که عمدتا براي درمان فشارخون مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اثرات اختلالي پروپرانولول بر روي بازتثبيت حافظه بيشتر زماني مشاهده مي­شود که بعد از به­خاطر­آوري مصرف شود و اين اختلال بازتثبيت بعد از به­خاطر­آوري به خوبي ثابت شده­است.

بررسي­ها در انسان نيز مدارک بحث انگيزي را در مورد اثر پروپرانولول بر روي حافظه ترس و اثر آن بر نشانه­شناسي (PTSD) ارائه کرده است ( 10 ، 39 ).

2-1- ­تعريف يادگيري

يادگيري به معني کسب اطلاعات جديد است(30).

3-1- انواع يادگيري

1-3-1- يادگيري ارتباطي:

اين يادگيري زماني اتفاق مي­افتد که، فرآيند يادگيري با برخي روابط بين محرک­ها درگير باشد و از انواع آن مي­توان موارد زير را نام برد:

الف- شرطي سازي کلاسيک

اين نوع يادگيري براي اولين بار توسط ايوان پاولف شرح­داده­شد. بنا­بر اعتقاد او جفت نمودن محرک وارد­شونده به يک حيوان باعث تغيير پاسخ­دهي آن حيوان نسبت به يکي از دو محرک مي­شود، در اين نوع يادگيري ارتباط زماني بين محرک شرطي خنثي (Condition Stimulus) و محرک غير­شرطي (Uncondition Stimulus) که پاسخ ياد­گرفته­شده را ايجاد مي­کند به وجود مي­آيد. پاولف نشان­داد که، عرضه غذا به يک سگ گرسنه پاسخ غير­شرطي، ترشح بزاق را ايجاد مي­کند و در صورتيکه زنگ درست قبل از عرضه غذا به صدا درآيد، سگ مي­آموزد که زنگ با غذا ارتباط دارد و به تدريج زنگ زدن به تنهايي باعث ترشح بزاق مي­شود. اگر ترکيب محرک­هاي شرطي شده (زنگ) و شرطي نشده (غذا) تکرار شود و روابط زماني حفظ شود، ارتباط بين محرک­هاي فوق آموخته مي­شود و در اين زمان محرک شرطي­شده به تنهايي مي­تواند پاسخ غير­آموخته (ترشح بزاق) را ايجاد­کند، و چنانچه محرک شرطي چندين بار بدون محرک غير­شرطي اعمال شود، شدت و احتمال ايجاد پاسخ شرطي کاهش مي­يابد که اين فرآيند را خاموشي (Extinction) مي­نامند.

تعداد صفحه :39

قیمت : 14700 تومان

***

—-

:        ****       info@elmyar.net

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :

 
 

مطالب مشابه را هم ببینید

 

فایل مورد نظر خودتان را پیدا نکردید ؟ نگران نباشید . این صفحه را نبندید ! سایت ما حاوی حجم عظیمی از پایان نامه های دانشگاهی است. مطالب مشابه را هم ببینید. برای یافتن فایل مورد نظر کافیست از قسمت جستجو استفاده کنید. یا از منوی بالای سایت رشته مورد نظر خود را انتخاب کنید و همه فایل های رشته خودتان را ببینید