دانلود پایان نامه کشاورزی : تهیه پروتکل ریز ازدیادی و تولید نیمه انبوه دو پایه پا کوتاه کننده گلابی OH×F40 و FOX­11

متن کامل پایان نامه مقطع ارشد کشاورزی

با عنوان :  تهیه پروتکل ریز ازدیادی و تولید نیمه انبوه دو پایه پا کوتاه کننده گلابی OH×F40 و FOX­11

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

دانشکده کشاورزی

پايان نامه (یا رساله) برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته

مهندسی تولیدات گیاهی

گرایش تولید محصولات باغی

عنوان

تهیه پروتکل ریز ازدیادی و تولید نیمه انبوه دو پایه پا کوتاه کننده گلابی OH×F40 و FOX­11

استاد راهنما(استادان راهنما)

دکتر حمید عبداللهی

استاد مشاور(استادان مشاور)

دکتر بهاره کاشفی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکيده

به منظور بررسي ريزازديادي دو پايه پاکوتاه‌کننده گلابي OH×F40 و ‌FOX11،‏ سه آزمايش مجزا صورت پذيرفت. در آزمايش اول اثر سه نوع محيط كشت شامل (MS، QL و QLتغييريافته)، بر روي صفات نسبت پرآوري، ميزان رشد، توسعه برگ‌ها، تعداد برگ‌ها، طول ميانگره و ميزان ظهور سر‌شاخه­هاي نکروزه مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج به دست آمده از جدول تجزيه واريانس نشان داد كه اختلاف معني‌داري از نظر ميزان رشد در محيط درون شيشه‌اي بين دو پايه مورد بررسي وجود دارد، اما اثر محيط کشت روی میزان رشد معني‌دار نشد. همچنین اثر محیط کشت بر روی میزان پرآوری در محیط درون شیشهای معنیدار بود. محيط كشت MS بيش­ترين ميزان رشد، توسعه برگي و طول ميانگره را نسبت به محيط کشت QL و QL تغييريافته داشته و محيط کشت QL در مقايسه با محيط کشت MS داراي ميزان پرآوري بيش­تر و تعداد برگ بيش­تر بود و در نتيجه مشخص گرديد که محيط کشت MS براي رشد پايه FOX11 و محيط کشت QL براي رشد پايه OH×F40مناسب مي‌باشد. در ادامه به منظور ارزيابي دقيق‌تر محيط‌هاي كشت در آزمايش دوم، چهار سطح تنظیم کننده‌های رشد از غلظت‌هاي مختلف تنظیم کننده‌های رشد و دو پايه پاکوتاه‌کننده گلابي در دو محيط كشت مورد آزمايش قرار گرفت و صفات ميزان رشد، پرآوري، تعداد برگ، توسعه برگ و کالوس مورد بررسي قرار گرفتند که براساس نتايج بدست آمده از آزمايش دوم،‏ اختلاف معني‌داري از لحاظ میزان رشد در غلظت های مختلف تنظیم کننده های رشد مشاهده گردید. ميزان رشد و پرآوري در تنظیم کننده‌های رشد با غلظت 1/0 ميلي‌گرم بر ليترNAA و 1 ميلي‌گرم بر ليتر 2iP و 2 ميلي‌گرم بر ليترBAP پايه گلابي OH×F40 در محيط کشت QL از ساير غلظت‌ها بيش­تر بود. جدول تجزيه واريانس و مقايسه‌ ميانگين نشان داد كه بين غلظت‌هاي مختلف تنظیم کننده‌های رشد و دو پايه هيبريد گلابي در سطح 5% اختلاف معني‌داري از لحاظ متوسط ميزان کالوس وجود ندارد. در آزمايش سوم به بررسي توان ريشه‌زايي تحت تاثير غلظت‌هاي مختلف از تنظيم‌کننده‌هاي رشد طبيعي و مصنوعي پرداخته شد و صفاتي نظير درصد ريشه‌زايي، کيفيت ريشه، طول ريشه، تعداد برگ، ميزان توليد کالوس و سياه‌شدگي انتهايي مورد بررسي قرار گرفت و اختلاف معنی داری بین غلظت های مختلف IBA بر درصد ریشه زایی در بین پایههای پاکوتاه کننده گلابی مورد استفاده وجود داشت. غلظت 1 و 2 ميلي‌گرم بر ليتر از تنظیم کننده‌های رشد IBA بهترين ريشه‌زايي را در ريزقلمه‌ها تحت تيمار كوتاه مدت ايجاد كرد.

واژه‌هاي کليدي: ريزازديادي، پايه پاکوتاه‌کننده گلابي، ریشه زایی، محيط کشت و پرآوري.

 مقدمه:

گلابي يکي از درختان ميوه مهم مناطق معتدله محسوب مي‏شود و اگرچه تکثير آن به طرق مختلفي امکان‌پذير است، ولي معرفي عملي‏ترين و اقتصادي‏ترين روش تکثير آن مستلزم شناخت همه روش‏هاي ازدياد از جمله روش‏هاي تکثير درون‌شيشه‏اي است (روزبان و همکاران، 1381). اين گياه بومي آسياي غربي و اروپاي شرقي مي‌باشد (Nee et al., 2002). گلابي معمولي يا گلابي اروپايي از گونه communis مي‌باشد که ميوه‌هاي آبدار با دانه‌هاي سنگي و اغلب شکل کشيده دارد، اما گلابي آسيايي شکلي شبيه به سيب دارد (Potter et al., 2007).گلابي از حدود يک هزار سال پيش از ميلاد مسيح در يونان زير کشت در آمده و در حال حاضر، پس از سيب، مهم‌ترين ميوه دانه‌دار دنيا و ايران به شمار مي‌آيد (Jules and James, 1996). تعداد گونه‌هاي جنس Pyrus هنوز به طور کامل و دقيق مشخص نيست، اما تاکنون 60 گونه در اين جنس معرفي شده است (Krichkov and Potanov, 1998) که اکثر آن‌ها بومي آسيا يا اروپا و فاقد ميوه خوراکي مي‌باشند و تنها به عنوان پايه‌اي براي گلابي معمولي به کار مي‌روند، که بيست و شش گونه شناخته شده از جنس گلابي و پراکنش جغرافيايي آنها در جدول 1-1 آورده شده است. 11 گونه مختلف از جنس Pyrus در ايران وجود دارد (Westwood and Bjornstad, 1971، خاتم ساز 1371). گلابي از ميوه‌هاي دانه‌دار به شمار مي‌آيد (Jules and James, 1996). کليه گونه‌هاي جنس گلابي در منطقه معتدله نيمکره شمالي دنياي قديم پراکنده شده‌اند (Tatarintseva, 1981). کليه ارقام و ژنوتيپ‌هاي گونهPyrus communis در 5 زيرگونه و در 5 منطقه، حوالي قفقاز (اوستيا و گرجستان) آسياي ميانه، اروپاي غربي، اروپاي شرقي و اروپاي جنوبي قرار گرفته‌اند. علاوه بر اين گروه، ارقام و ژنوتيپ‌هاي خاور دور از گلابي‌هاي (P. ussuriensis Maxim, P. calleryana و P. betulifolia ) منشاء گرفته‌اند (Krichkov and Potanov, 1998). گلابي معمولي (Pyrus communis) در منطقه قفقاز، روسيه، آسيا، اروپاي جنوبي و مرکزي پراکنده شده است (Kolesnicova, 1997). اين گونه از لحاظ مقاومت زمستانه، اندازه درخت و ديگر صفات مورفولوژيکي و بيولوژيکي داراي تنوع بسيار بوده و تصور بر اين است که تعداد بسيار زيادي از ارقام تحت کشت در آسيا، قفقاز و اروپا از اين گونه بوجود آمده است (Krichkov and Potanov, 1998). ژوکوفسکي معتقد است، منطقه قفقاز و بخش‌هاي غربي ايران يکي از اولين مراکز تنوع گونه‌ها و ارقام تحت کشت گلابي است (Jookovskiy, 1950). گلابي‌هاي آسيا و آسياي صغير به عنوان پايه بکار برده مي‌شوند نه به عنوان رقم قابل مصرف (Chalices and westwood, 1973 and Westwood, 1971 ). در انواع وحشي گونهPyrus communis قدرت رشد بسيار زياد است که مي‌تواند منبع با ارزشي به عنوان پايه براي ارقام تحت کشت باشد (Kolesnicova, 1997).

شاخه برخي از ارقام گلابي خاردار بوده، برگ‌هاي اره‌اي و مضرس با حاشيه صاف دارند. گل‌هاي گلابي هم‌زمان با برگ‌ها ظاهر مي‌شوند و روي گل‌آذين ديهيم قرار مي‌گيرند. معمولاً اکثر گونه‌هاي گلابي خودناسازگار بوده و نياز به ارقام گرده‌زا دارند. درخت گلابي در برابر سرما حساس‌تر از سيب بوده و مي‌تواند تا 30- درجه سانتي‌گراد را تحمل کند (خوشخوي و همکاران، 1377). در ضمن گونه‌هاي مختلف گلابي گرماي تابستان را نيز تحمل مي‌کنند و تابستان‌هاي خشک در کنترل بيماري آتشک[1] که گلابي به آن بسيار حساس مي‌باشد، مناسب است (Jakson, 2003).

برخلاف پايه‌هاي سيب که همگي از گونه Malus pumila مي‌باشند، پايه‌هاي گلابي از چندين گونه متفاوت Pyrus بوده و حتي تعدادي از آن‌ها به جنس ديگري متعلق مي‌باشند. گلابي حداقل 3000 سال است که در چين کشت مي‌شود، در قسمت‌هاي ديگري از دنيا، گلابي‌هاي زراعي از گونه P. communis بدست آمده‌اند (Davarynejad et al., 2007). کشت گلابي در تمدن غرب اولين بار توسط هومر حدود سه هزار سال پيش شرح داده شده است.

بدون شك اولين گونه‌اي كه اهلي شده Pyrus pyrifolia بوده است، زيرا تيپ وحشي آن بدون انجام گزينش، خوراكي است (Jakson, 2003). گونه‌هاي گلابي را براساس خصوصيات گياه‌شناسي و پراكنش جغرافيايي مي‌توان به پنج گروه طبقه‌بندي نمود که شامل، گونه‌هاي اروپايي، گونه‌هاي آفريقاي شمالي، گونه‌هاي غرب آسيا، گونه‌هاي آسيايي با ميوه بزرگ و گونه‌هاي آسيايي با ميوه كوچك مي‌باشند (Bell et al., 1996).

مهم‌ترين ارقام بومي گلابي در ايران شامل: شاه‌ميوه نطنزی، محمدعلي مشهد، سه فصله کرج، گلابي دم کج کرج، سبري و پيغمبري می باشند. گلابي را شاه‌ ميوه يا آمرود هم مي‌نامند و به ميوه‌هاي پيوندي و شاداب آن شاه‌آمرود گويند (شکل 1- 1). همچنين از گلابي‌هاي خارجي نيز که کم و بيش در ايران کشت مي‌شوند مي‌توان ، بارتلت[2]، دوشس[3]، ویلیام دوشس[4]، لوئیزبون[5]، اسپادونا[6] و کوشیا[7]را نام برد. بارتلت که در اروپا بنام ويليامز مشهور است (شکل 1- 2)، مهم‌ترين و پرکشت‌ترين گلابي در دنيا به شمار مي‌رود (محمودزاده و ابراهيميان، 1390).

شکل 1- 1: چهار رقم از مهم‌ترين ارقام گلابي بومي ايران a. گلابي شاه‌ميوه b. گلابي شاه‌ميوه نطنز c. گلابي دم کج کرج d. گلابي بيروتي

شکل 1- 2: دو رقم از مهم‌ترين ارقام گلابي خارجي که در ايران کشت مي‌شوند. a. گلابي بارتلت b. گلابي دوشس

 بالا بودن هزينه‏هاي توليد، يکي از عمده‏ترين مشکلات بخش کشاورزي، در راه توليد و صادرات محصولات به بازار‏هاي جهاني محسوب مي‏شود. توليد و تکثير نهال، يکي از بخش‏هاي مهم صنعت ميوه‏کاري هر کشوري به شمار مي‏رود و اساس باغ‏هاي خوب هر کشوري از بذل توجه به اين بخش نشات مي‏گيرد. در باغداري روز دنيا، ايجاد باغ‏هاي يکنواخت، علاوه بر سيستم تک کشتي، هم‌اندازه بودن درختان باغ، رسيدن همزمان ميوه‏ها، کاهش اندازه درخت، مقاومت به آفات و امراض و زودباروري درختان، بسيار مورد توجه مي‌باشد. براي نيل به اين اهداف، روش‏هاي مختلف کشت بافت، امروزه به عنوان يکي از ابزار‏هاي مطمئن و کارآمد، مورد توجه و اهتمام توليد‏کنندگان نهال در سراسر جهان قرار گرفته است (صفاري، 1378).

کشت بافت روش نوين و مهم در ازدياد گياهان است که در حال حاضر در دسترس پرورش‌‌دهندگان قرار دارد (صفاري، 1378). تكثير درون‌شيشه‌اي اين امكان را فراهم مي‌نمايد كه در طول سال به پايه‌هاي مورد نياز براي استفاده در خزانه دسترسي داشته باشيم (خوشخوي، 1377). ژرم‏پلاسم گلابي تكثير شده در محيط استريل، به دليل عاري بودن از عوامل بيماري‌زا، با اطمينان كامل از سدهاي قرنطينه كشاورزي كشورهاي مختلف قابل تبادل خواهند بود (Shibli et al., 1997). ارقام و گونه‌هاي مختلف گلابي هر يك داراي خصوصياتي هستند كه باعث گرديده از آنها به عنوان پايه، پيوندك، تزئيني و يا دومنظوره استفاده گردند. از ارقام و گونه‌هايي كه موجب بهبود كيفيت رشد درختان گلابي مي‌گردند به عنوان پايه استفاده مي‌شود. زودرسي، پاكوتاه‌كنندگي، تاثير روي عملكرد و كيفيت ميوه، بهبود مقاومت به آفات و بيماري‌ها و كمك به سازگاري با خاك‌هاي مرطوب و آهكي از جمله شاخصه‌هاي ارقامي مي‌باشد كه به عنوان پايه استفاده مي‌شوند (رسول زادگان، 1370).

مقايسه کلي بر وضعيت باغ­هاي سيب و گلابي در کشور ايران نشان‌دهنده اين است که برخلاف باغ‌هاي سيب، در باغ­هاي گلابي استفاده از پايه­هاي پاکوتاه‌کننده و روش­هاي کشت متراکم چندان متداول نشده است. مسلماً مهم‌ترين دليل اين امر عدم وجود پايه­هاي مطلوب و سازگار با شرايط اقليمي- خاکي بر ارقام گلابي کشور بوده و به اين ترتيب که پايه­هاي رويشي گلابي که طي 30 سال گذشته وارد شده همگي متعلق به گونه Cydonia oblonga مي‌باشند که اين پايه­ها حساس به کلروز و خاک­هاي آهکي بوده و با برخي از ارقام گلابي نظير گلابي ويليامز داراي ناسازگاري است، علاوه بر اين که در سرماهاي شديد زمستانه آسيب ديده و از بين خواهد رفت که اين معايب سبب توسعه محدود اين پايه­ها در کشور شده است. همچنين پايه‏هاي پا‏كوتاه‌كننده گلابي كه متعلق به گونهP. communis L. مي‏باشند و داراي سازگاري بسيار خوبي با ارقام تجاري هستند، را مي‌توان از طريق روش‏هاي کشت بافت با سرعت بالايي تکثير و عرضه نمود. تعداد محدودي از پايه‏هاي پا‏كوتاه‌كننده گلابي حاصل از کشت بافت به كشور وارد شده است. با توجه به اين که پايه‏هاي پا‏کوتاه‌کننده گلابي به تکثير از طريق ريزازديادي پاسخ داده‌اند، در حال حاضر يکي از اصلي‏ترين روش‏هاي تکثير آن‌ها کشت بافت محسوب مي‏شود (نصرتي، 1382). بر اين اساس با تلاش دهه‌هاي اخير در ساير کشورها نظير ايتاليا و آمريکا براي دستيابي به پايه­هاي مطلوب‌تري که فاقد معايب فوق باشند، دو پايه FOX11و OH×F40 وارد کشور گرديده است. اين پايه­ها که متعلق به گونه گلابي مي‌باشند، داراي محاسن متعددي شامل تحمل بهتر به غرقاب، خشکي و خاک­هاي آهکي بوده و با هيچ يک از ارقام گلابي ناسازگاري نشان نمي‌دهند. استفاده از اين پايه­ها سبب کاهش هزينه برداشت و هرس مي‌شود، همچنين کاهش مبارزه با بيماري آتشک با استفاده از بهبود مديريت باغ­هاي متراکم خواهد شد (روزبان، 1380). از اين‌رو پژوهش حاضر به منظور تهيه پروتکل انبوه پايه­هاي پاکوتاه‌کننده گلابي OH×F40 و FOX11 با ميزان ريشه­زايي بالا از طريق تعيين موارد ذيل صورت پذيرفت. شامل الف): ارزيابي اثر محيط‏هاي پايه مختلف ب): ارزيابي اثر غلظت‏هاي مختلف سايتوکينين نظير2iP و BAP ج): ارزيابي توان ريشه‏زايي پايه­هاي پاکوتاه‌کننده گلابي OH×F40 و FOX11

موفقيت در تحقيق فوق مي‌تواند به توليد و تکثير نيمه انبوه پايه­هاي پاکوتاه‌کننده گلابي OH×F40 و FOX11 و تامين هسته­هاي اوليه اين پايه­ها براي انجام طرح­هاي تحقيقاتي و حفظ در شرايط خارج از شيشه کمک کند.

1-2- گياه‌شناسي گلابي:

برگ‌هاي درخت گلابي اره‌اي مضرس هلالي يا با كناره صاف و به ندرت كنگره‌اي، جوانه‌ها در داخل از پهنا پيچيده و دمبرگ‌ها داراي گوشوارك‌هاي كم و بيش بزرگي مي‌باشند و فلس جوانه روي هم خوابيده و گل‌ها همزمان يا كمي قبل از جوانه‌هاي برگ ‌باز مي‌شوند (عبداللهي، 1388). گل‌ها خوشه‌اي، چترمانند، سفيد به ندرت در برخي گونه‌ها و يا ژنوتيپ‌هاي وحشي صورتي و يا رگه‌هاي صورتي رنگ در آنها مشهود است. كاسبرگ‌ها به عقب برگشته يا گسترده و گلبرگ‌ها داراي قاعده دمبرگ‌‌مانند مي‌باشند. گلبرگ‌ها تا حدودي مدور تا مستطيلي پهن بوده و 20 تا 30 پرچم‌ را در بر گرفته‌اند. بساک‌ها قرمز تا ارغواني و 2 تا 5 خامه آزاد در قاعده به وسيله ديسك يك‏جا جمع مي‌شوند. تخمك‌ها به تعداد دو عدد در هر خانه و ميوه پوم كروي تا گلابي شكل است و كاسه گل پايا يا خزان‌كننده و گوشت ميوه وابسته به رقم يا ژنوتيپ درصدهاي متفاوتي را از سلول‌هاي اسكلروئيدي دارا مي‌باشند. بذور رسيده گلابي قهوه‌اي تا سياه و در برخي گونه‌هاي اين جنس بسيار بزرگ‌تر از بذر گلابي‌هاي اروپايي است (عبداللهي، 1385).

از نظر گرده‌افشاني و تشكيل ميوه، تقريبا همه ارقام گلابي خودناسازگار و دگرباورند. اگرچه بعضي از ارقام گلابي در برخي شرايط آب و هوايي توليد ميوه بدون بذر مي‌كنند، با اين وجود بهترين عملكرد هنگامي است كه درخت گرده‌زا در بين ارقام اصلي كشت شده باشد (Westwood, 1993). درخت گلابي در برابر سرما از سيب حساس‌تر است و گل‌هاي گلابي در بهار کمي زودتر از سيب باز مي‌شوند. به همين دليل بیشتر در معرض خطر سرماي بهاره قرار مي‌گيرند (عبداللهي، 1385) .در تابستان گیاه گلابی گرما را بیشتر از سیب تحمل می کند. گل و ميوه گلابي در انتهاي شاخه‌ها و اسپورهای دو ساله بوجود مي‌آيد، بنابراين هنگام هرس درختان بارور، بايد در حفظ اسپورها دقت کرد. ميزان محصول گلابي در باغ‌هاي معمولي به 45 تن در هکتار مي‌رسد و تعداد ارقام گلابي موجود در ايران حدود 120 نوع است (محمودزاده و ابراهيميان، 1390).

1-3 – ازدياد و تکثير گلابي:

در ازدياد پايه‌هاي گلابي سه روش استاندارد وجود دارد که مورد استفاده قرار مي‌گيرند که این سه روش شامل: الف): روش جنسي کشت بذر ب): خوابانيدن کپه‌اي شاخه در درخت به ج): چوب سخت می­باشند.

در موارد خاص براي ريشه‌دار کردن تيپ‌هايي که به سختي ريشه مي‌دهند از قلمه‌هاي ريشه يا پاجوش‌هاي ريشه مي‌توان استفاده نمود. قلمه‌هاي برگ‌دار را تحت شرايط ميست پس از تيمار با IBA ريشه‌دار مي‌کنند. آماده کردن بذر بسياري از گونه‌هاي Pyrus براي سبز شدن نياز به خيساندن آن‌ها به مدت يک روز و سپس شستن کامل و استراتيفيکاسيون آن‌ها براي سرما دادن دارد. براي ازدياد سريع يک پايه، قلمه‌هاي ريشه را به قطر حدود 7/0 تا 5/1 سانتیمتر انتخاب، به صورت اسکنه با واريته پيوندک پيوند مي‌زنند. رقم پيوندک را براي ريشه‌دهي مي‌توان به روش قلمه چوب سخت يا برگ ازدياد نمود (محمودزاده و ابراهيميان، 1390). برخي از گونه‌ها مثل P. calleryana و P. betulifolia با استفاده از قلمه برگدار که در اواسط تابستان انجام مي‌گيرد بهتر ريشه‌دار مي‌شوند. براي پيوند گلابي علاوه بر گونه‌هاي وحشي و اهلي آن، مي‌توان از به و زالزالک نيز، براي پايه، استفاده کرد که در اين صورت درختان پاکوتاه خواهند بود و براي جلوگيري از ناسازگاري پايه و پيوندک بايد از يک رقم مناسب گلابي براي ميان‌پايه استفاده کرد (عبداللهي، 1388). فاصله کشت برحسب نوع پايه و قدرت رشد آن، 7-10 متر در باغ‌هاي معمولي است، ولي در انواع پاکوتاه مي‌توان اين فواصل را به چهار متر بين رديف‌ها و دو متر روي رديف‌ها کاهش داد که اين کار باعث افزايش محصول نيز خواهد شد (محمودزاده و ابراهيميان، 1390). تمام ارقام گلابي، خودناسازگار هستند، بنابراين براي توليد ميوه کافي، بطور حتم نياز به درخت گرده‌زاي مناسب و کندوگذاري دارند. بعضي از ارقام گلابي، مانند بارتلت، در صورت گرمي هوا در هنگام گل دادن مي‌توانند از طريق بکرباري محصول کافي توليد کنند. از پايه‌هاي به اصلاح شده که شامل QA، QB و QC مي‌باشند به عنوان پايه‌هاي پاکوتاه‌کننده براي گلابي استفاده مي‌شود (نصرتي، 1382). در ضمن از پايه‌هاي بذري نيز مي‌توان استفاده نمود. در اين صورت درختان تنومند با رشد زياد حاصل مي‌آيند. در كانادا، نيوزيلند، آفريقاي جنوبي و شيلي از نهال‌هاي بذري ارقام تجاري نظير ويليامز و وينترنليس استفاده به عمل مي‌آيد و پايه‌هايي كه در آسيا مورد استفاده قرار مي‌گيرد از كشوري به كشور ديگر متفاوت است (نصرتي، 1382). از نهال بذري، P. pyrifolia اصولاً در ژاپن براي ارقام همان‌گونه استفاده مي‌شود. در تايوان گلابي هميشه سبز             P. kawakamii عمده‌ترين پايه‌ مصرفي مي‌باشد. در قسمت شمالي چين، نهال بذري P. betuliafolia به عنوان پايه براي ارقام هيبريد P. pyrifolia و P. ussuriensis به كار مي‌رود. در كشور ما نيز استفاده از پايه‌هاي بذري حاصل از كشت بذر ارقام تجاري بيش از پايه‌هاي وحشي مرسوم است. اين در حالي است كه در استان‌هاي شمالي كشور، عموماً از بذور پايه‌هاي جنگلي جهت پايه استفاده به عمل مي‌آيد (عبداللهي، 1388). ارقام مختلف گلابي به دليل ميزان بالاي هتروزيگوسي از طريق بذري به خوبي قابل تكثير نيستند. با اين حال در بسياري از كشورهاي جهان استفاده از پايه‌هاي بذري گلابي به صورت كامل منسوخ نگرديده است. در كشورهاي اروپاي شرقي، تايوان و هند استفاده از پايه‌هاي بذري گلابي‌هاي وحشي هنوز رايج است. معمولاً گلابي را روي پايه‌هاي انتخابي، پيوند شاخه يا جوانه مي‌زنند. گونه اروپايي P. communis به طور گسترده مخصوصاً در آمريكا شمالي به عنوان پايه مورد استفاده قرار مي‌گيرد. از هم‌گروه‌هاي درخت به (Cydonia oblonga L.) نيز به دليل قابليت پا‏كوتاه‌كنندگي آنها به عنوان پايه استفاده مي‌شود. اما پيوند آنها با همه ارقام گلابي سازگار نمي‌باشد (Bell et al., 1999). تكثير ارقام گلابي از طريق قلمه چوب نرم و سخت به دليل ريشه‌زايي ضعيف مشكل مي‌باشد (Hartmann et al., 1997). ريشه‌زايي مستقيم قلمه در برخي از گونه‌هاي گلابي گزارش شده است (Shibli et al.,1997). همچنين نشان داده شده است، كه امكان ريشه‌زايي برخي از ارقام گلابي مانند الدهوم[8] و بارتلت توسط قلمه چوب سخت يا قلمه‌هاي برگ‌دار تحت سيستم مه‌افشان منوط به تيمار آنها با تنظیم کننده رشد ايندول بوتيريك اسيد (IBA) وجود دارد (Bell et al., 1996). با اين تفاصيل، روشن است كه روش‌هاي كلاسيك تكثير رويشي گلابي، عليرغم دارا بودن مزاياي بسيار، معايبي مثل وابسته بودن به فصولي خاص از سال،‌ مشكل آلودگي‌‌هاي ويروسي و نياز به مهارت خاص را دارا مي‌باشند.

1-4- کشت بافت گياهي:

کشت بافت گياهي به رشد مواد گياهي عاري از ميکروب در شرايط عاري از ميکروارگانيسم‌ها مانند محيط غذايي استريل در يک لوله آزمايش کشت بافت گياهي اطلاق مي‌شود که شامل کشت پروتوپلاست، سلول، بافت و اندام گياهي مي‌باشد (خوشخوي، 1377). در سال‌هاي اخير فنون کشت بافت گياهي به يک ابزار بسيار قدرتمندي جهت تکثير بسياري از گونه‌هاي گياهي تبديل شده‌اند. اين تکنولوژي با نظريه‌پردازي دانشمند آلماني، هابرلنت، در مورد توانايي تبديل يک سلول به موجود کامل[9] در اوايل قرن بيستم شروع شد.

تعداد صفحه :90

قیمت : 14700 تومان

***

—-

:        ****       info@elmyar.net

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :

 
 

مطالب مشابه را هم ببینید

 

فایل مورد نظر خودتان را پیدا نکردید ؟ نگران نباشید . این صفحه را نبندید ! سایت ما حاوی حجم عظیمی از پایان نامه های دانشگاهی است. مطالب مشابه را هم ببینید. برای یافتن فایل مورد نظر کافیست از قسمت جستجو استفاده کنید. یا از منوی بالای سایت رشته مورد نظر خود را انتخاب کنید و همه فایل های رشته خودتان را ببینید